HOME IRIS FLASHVIDEO 3D MEDIAWALL  PICTUREGALLERY MUSICBOX BASA JAWA BAHASA INDONESIA GASTENBOEK

Immigratie Suriname Taal Cultuur Muziek Theater Boeken Archieven BanyuMili
Home > BanyuMili > Interview Rotterdams Dagblad

Berichten
Wetenswaardigheden

Immigratie Hoofdpagina
Immigraties in Suriname Emancipatiewet
Javaanse immigratie Onderzoek
Komst Javanen in Suriname Achtergronden
Artikelen Javaanse immigratie Downloads
Laatste der immigranten Een interview
Koloniale administratie Lijst van schepen
Tijdlijn Herdenking en Viering...
Visie BanyuMili Herdenking en Viering...

Suriname Hoofdpagina
Republiek Suriname
Wapen en vlag
Nationaal volkslied
Talen van Suriname
Tijdlijn Historische gebeurtenissen
Toerisme in Suriname
Suriname op Google Maps

Taal Hoofdpagina
Javaans van Indonesië en Suriname
Javaans van Suriname Geschiedenis
Javaans van Suriname Klanksysteem
Javaans van Suriname Dagelijks gebruik
Javaans van Indonesië Geschiedenis
Javaans van Indonesië Klanksysteem
Javaans van Indonesië Dagelijks gebruik
Woordenlijst Javaans-Nederlands
Woordenlijst Nederlands-Javaans

Cultuur Hoofdpagina
Feest Vereende krachten en saamhorigheid
Huisvlijt Javaanse gebruiksvoorwerpen
Huwelijk Ceremonies en gebruiken
Huwelijk Ceremonies en betekenissen
Huwelijk Nebus kembar mayang
Kalender De Javaanse tijdrekening
Kejawèn Traditionele geloofsovertuiging
Kunst Moderne Kunst
Mysticisme Het innerlijke geloof
Slametan Levenscyclus en hoogtijdagen

Muziek Hoofdpagina
Gamelan Unicum in het Caribisch gebied
Pop Jawa De muziek op de Javaanse radio
Terbangan Van religieus naar populair

Theater Hoofdpagina
Dans Taal der bewegingen
Jaran képang Rituele dans
Ludrug Volkstoneel met zang en dans
Tayub Danspartij met dansvrouwen
Wayang Het Javaanse schimmenspel
Wayang Wayangvormen en repertoire
Wayang Opstelling poppen bij voorstelling
Wayang Wayangvoorstelling en Semar
Wayang Gebruikte termen

Boeken Hoofdpagina
Woordenboek Javaans van Suriname
Boekbeschrijvingen KITLV
Nog meer boeken
Ana-Ku Ngalimoen Gast

Archieven Hoofdpagina
Historische Database Suriname
Database Javaanse immigranten
Nationaal archief Suriname
Nationaal archief Nederland
Universiteit Leiden
KITLV Leiden
Meer archieven en informatiebronnen

BanyuMili Hoofdpagina
Waarom BanyuMili
 De webmaster
Bakkie... Reijnsdorp
Internaat Taman Putro
Interview Rotterdams Dagblad
Sana Budaya Paramaribo
Terug naar Bakkie
Overdenkingen
Basa Jawa Pagina in het Javaans
Bahasa Indonesia Pagina in het Indonesisch

 

Nationaal Archief van Suriname.
Archieven van overheidsinstellingen en particulieren. Bij het Nationaal Archief kunt u archieven raadplegen vanaf de periode 1846.

Nationaal Archief van NederlandHeel veel materiaal over velerlei zaken van het Koninkrijk der Nederlanden. Waaronder ook duizenden oude foto's uit de koloniale tijd en uit de periode dat Suriname koninkrijksdeel was.

Historische Database Suriname. Persoons- en gezins-gegevens van mensen die in de tweede helft van de negentiende en in de twintigste eeuw (tot aan de Tweede Wereldoorlog) als contractarbeider naar Suriname zijn vertrokken.

Universiteit Leiden.
Aan deze universiteit kan men terecht voor de studie Indonesische talen en culturen met als specialisatie Javaanse taal en cultuur.

Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volken-kunde. Veel literatuur van Suriname en de rest van het  Caraibisch gebied.

Boeken verkrijgbaar bij KITLV Leiden
Klik hier voor meer info

 

Interview
Rotterdams Dagblad

Interview Rotterdams Dagblad op de drempel van de eeuwwisseling 1900 naar 2000

'Dat intense gevoel, dat ik had, is niet meer'.  Het antwoord op de vraag over mijn ervaringen in de afgelopen jaren en mijn kijk op de wereld in de toekomst tijdens een interview door een journalist van het Rotterdams Dagblad in een gezellig Rotterdams etablissement op de drempel van de eeuwwisseling 1900 naar 2000. Dit is de volledige weergave zoals het in de krant heeft gestaan.

Het eerste wat Reinier Kromopawiro dacht, toen hij in november 1968 op Schiphol arriveerde, was: "oh jee, wat doe ik hier". De overgang was groot. Enkele uren daarvoor zat de 18-jarige Javaan nog in het tropische Paramaribo. Nederland was die dag grijs, grauw en koud. "Maar na een paar dagen dacht ik: ik zit hier toch goed". Een baan had de jonge Surinamer snel gevonden. Wonen deed hij de eerste maanden bij een kennis. Daarna ging hij op kamers.

Kromopawiro, die nu in Capelle aan den IJssel woont, kwam niet naar Nederland om economische motieven. Dat was ook niet nodig, vertelt hij. "Want toen ik vertrok, was Suriname één van de welvarendste landen van Zuid-Amerika. Nee, het avontuur trok. Ik wilde de wereld verkennen," geeft hij als reden voor zijn migratie. Voor Kromopawiro, die zijn hele leven tussen Javaanse Surinamers had doorgebracht, was het in het begin wel even wennen in Nederland. "Het eerste jaar kwam ik hier geen één Javaan tegen. Ik voelde me net een buitenaards wezen die hier op vakantie was." Onprettige ervaringen heeft hij echter nooit gehad. Het contact met de Nederlanders ging van begin af aan goed. Door mijn collega’s bij Rijkswaterstaat werd hij goed opgevangen. Ook werd hij al snel deejay bij een Haagse jongerensociëteit. "Ik werd omarmd door mijn nieuwe wereld." Problemen vanwege zijn huidskleur had Kromopawiro nooit. Wel liep hij ‘incidenteel’ tegen de gebruikelijke vooroordelen aan. "Maar echt gediscrimineerd, nee. Wat dat betreft ben ik een gelukkig mens."

De Nederlandse samenleving is in veel opzichten veranderd, aldus de Surinamer. "Het is allemaal wat massaler en individualistischer. De manier waarop jongeren uitgaan bijvoorbeeld, maar ook de woningbouw en het aantal auto’s. Vroeger was het hier rustig en voelde ik me lid van de samenleving. Nu ervaar ik dat niet meer zo. Dat intense gevoel dat ik had, heb ik niet meer. Wij zijn allemaal alleen komen te staan, het is onpersoonlijker."

"Nederland is wat wereldser geworden, met veel bevolkingsgroepen op een klein oppervlakte. De gemeenschap is internationaler. Voor mij is dat positief, omat ik altijd de wereld wil verkennen. Nu hoef ik niet meer te reizen om iets te weten te komen over Marokko, maar kan ik gewoon aan mijn Marokkaanse vriend vragen in Amsterdam. Als ik een optreden uit Eritrea wil zien, ga ik naar het Dunya festival." Natuurlijk is tussen de verschillende groeperingen wel wat wrijving. Maar volgens hem komt dat vooral, omdat mensen elkaar nog niet goed kennen. Dat zal in de toekomst wel veranderen, denkt hij. Hij maakt zich daar in ieder geval geen zorgen over. Ook het toenemend geweld op straat lijkt hem niet veel zorgen te baren. Volgens Kromopawiro is dat het logisch gevolg van de steeds individualistische en de ‘massale’ maatschappij. "Agressie heeft altijd bestaan. Misschien is het toegenomen, omdat de bevolking is toegenomen. En door de individualisering is de sociale controle afgenomen." Verder speelt volgens hem mee dat alles wat gebeurt uitgebreid in de media komt. "Vroeger was de nieuwsvoorziening beperkt tot de krant een beetje televisie. Nu zijn er zoveel soorten media, dus denk ik ook dat het een beetje gevoelsmatig is."

In de loop der jaren is zijn contact met andere Javaanse Surinamers in Nederland aanzienlijk toegenomen. Als vrijwilliger bij een Rotterdamse welzijnsorganisatie zet hij zich al jaren actief in voor deze groep. "Binnen die grote wereld, heb ik toch weer een eigen persoonlijke wereldje gecreëerd. De warmte die ik vroeger had, mis ik. Maar er is een andere warmte voor teruggekomen. De warmte van thuis."