Overzicht

Suriname

Immigratie

Taal

Cultuur

 Theater

Muziek

Literatuur

Archief

Voorpagina

Webmaster

BanyuMili

Mondiaal Overzicht Javanen in Diaspora

Basa Jawa

Bahasa Indonesia

MultiMedia

Guestbook

SiteMap

Hoofdpagina

CULTUUR

Cultuur Hoofdpagina
Huisvlijt Javaanse gebruiksvoorwerpen
Huwelijk Ceremonies en gebruiken
Huwelijk Ceremonies en betekenissen
Huwelijk Nebus kembar mayang
Kalender De Javaanse tijdrekening
Kejawčn Traditionele geloofsovertuiging
Kunst Moderne Kunst
Mysticisme Het innerlijke geloof
Slametan Levenscyclus en hoogtijdagen
Feest Vereende krachten en saamhorigheid
Eten en drinken
Klederdracht

Get the Adobe Flash Player to see this video.

 

 

 

 

Onder de rubriek Cultuur vallen in principe ook Theater en Muziek. Maar deze zijn vrij uitgebreid. Om het overzichtelijk te houden, worden deze als afzonderlijke rubrieken behandeld. Ook het onderwerp Eten en drinken is uitgebreid en krijgt daarom ook een aparte inhoudsopgave.

Onderwerpen Eten en drinken

   Inleiding
   Eten mangan... drinken ngombé
   Keuken... pawon, dhapur
   Srčng-srčng
   Eet smakelijk
   Rijst... padi, beras, sega
   Het verbouwen en oogsten van rijst
1 Wat kookten onze voorouders
   Dagelijkse gerechten vroeger
   Bijzondere gerechten vroeger
2 Wat koken de huidige generaties
   Dagelijkse gerechten nu
   Bijzondere gerechten nu
3 Gerechten van alle tijden
   Soorten sambel van alle tijden
4 Snacks van alle tijden
5 Keukenhandelingen en keukengerei
   Keukenhandelingen
   Keukengerei
6 Smaken verschillen
7 Produkten en specerijen
   Produkten
   Specerijen
8 Slametan: rituele tradities
9 Recepten
10 Warung en Restaurants

Masak apa kowé?
Als Javanen bij elkaar zijn, is eten vaak een vast onderwerp van gesprek. Ook tijdens het eten. De dagelijkse kost is rijst met toespijs. Sega (gekookte rijst) en jangan (toespijs voor bij de gekookte rijst). Ongekookte rijst heet beras. De meest gestelde vraag is: Masak apa kowé? Wat heb je gekookt?

Als kind stond ik altijd toe te kijken als mijn moeder aan het koken was. Koken gebeurde vroeger in ons dorp op houtvuur. In een U-vormige stellage werden stukjes hout met een lengte van ongeveer een halve meter in de stellage gedrapeerd zodat het hout na het aansteken mooi brandde. De U-vormige stellage werd zodanig gemaakt dat de potten en pannen erop gezet konden worden. Sommige dorpsbewoners kookten op houtskool. Dat waren de welgestelden. Gas was er niet. De nog meer welgestelden kookten op 'Primus'. Een kooktoestel dat op petroleum werkte. Men moest het eerst met spiritus aansteken. En als de brander warm geworden was, moest men dan het apparaat oppompen. Bij de 'Primus' was er ook een prikker, waarmee men het gaatje in de brander kon doorprikken als het verstopt raakte. Benieuwd?
Ga snel naar... Eten en drinken

 

 

 

 

De kunst van het Javaan-zijn

Het is een hele kunst om zich als een Javaan te gedragen. Hieronder een aantal richtlijnen en/of aanbevelingen. Basa is de beleefde taal en tatakrama is de beleefde omgangsmanieren. De code van beleefde taal en beleefde omgangsmanieren noemt men unggah-ungguh.

Basisprincipe unggah-ungguh

- in gezelschap geen hogere positie innemen ten opzichte van de omgeving.
- Beleefd en beheerst optreden tegenover personen met een hogere maatschappelijke positie.
- zich soepel en inschikkelijk gedragen onder gelijken.
- zich ongedwongen en hartelijk gedragen onder intimi en
- gereserveerd vriendelijk en geduldig optreden tegen personen van geringer maatschappelijk aanzien.

Als men zich niet aan deze regels houdt, betekent het dat men ora Jawa of durung Jawa is; immers, men verstaat vooralsnog niet de kunst van het Javaan zijn. Het bijbrengen van de kunst van het Javaan zijn begint onmiddellijk na de geboorte. Een baby, die van alles en nog wat bijgebracht moet worden, is dus durung Jawa. Men pleegt dan ook te zeggen: Yčn isih bayi, ya durung Jawa. Als men nog niet volwassen is, verstaat men dus niet de kunst van het Javaan zijn.

Het beheersen van de taal en het correct gebruik ervan is een onderdeel van het Javaan zijn, zeg maar de Javaanse identiteit. Men bezit de Javaanse identiteit als er gehandeld wordt volgens de geldende normen. In alle andere gevallen is men ora Jawa of durung Jawa.

Als een volwassen Javaan de eigen moedertaal niet spreekt en de gedragsregels van het Javaan zijn niet toepast, dan is men nog steeds durung Jawa of men zegt het spreekwoordelijk: Wong iku ora Jawa.

Als een niet-Javaan - een vreemde dus - de Javaanse taal en omgangsvormen beheerst en het ook laat merken, hoort men vaak 'Wah, wong iku kok Jawa, ya!' Het woord kok wordt in deze toegevoegd, omdat men verbazing wil uitdrukken.