Kebatinan is niet voorbehouden aan bepaalde groepen van de bevolking. Iedereen heeft ooit aan een mystieke bijeenkomst deelgenomen. 'De kern van het leven' of 'de ware werkelijkheid' zijn de onderwerpen die bij zo een bijeenkomst aan de orde worden gesteld. De taal die daarbij wordt gehanteerd is zeer vormelijk. De principes die ten grondslag liggen aan het kebatinan-mysticisme vinden hun oorsprong in de Javaanse mythologie. 

In de rubriek "Wayang" wordt het wayangverhaal Dewa Ruci genoemd als het summum van de Javaanse mystiek. Prins Werkudara gaat op zoek naar de 'kennis van oorsprong en bestemming van het bestaan' : de kawruh sangkan-paraning dumadi, gesyboliseerd als kayu gung susuhing angin ('de grote boom waarin de wind nestelt') en banyu suci ('het heilige water'). Aan het eind van de voorstelling ontvangt prins Werkudara de mystieke kennis van Dewa Ruci, de miniatuurafspiegeling van zijn eigen goddelijke ik.

Het uiteindelijke doel van de kebatinan is de pamudharan. Het basiswoord van pamudharan is mudhar, dit betekent losgaan, uit elkaar gaan. Mudhari is losmaken, ontbinden. De moet loskomen van de wereld. Aardse bezittingen en lusten vertroebelen alleen maar de gedachten van de mens. De mens moet streven naar een geestelijke houding door een eenvoudige levensstijl aan te nemen en afstand doen van van aardse bezittingen. Hierdoor kan de mens een geestelijke stabiliteit bereiken om de weg naar de pamudharan te bewandelen.