|
|
|
Home > Suriname > Republiek Suriname |
|
|
|
|
|
Republiek Suriname Suriname is een republiek en ligt in het werelddeel Zuid-Amerika. Paramaribo is de hoofdstad. Paramaribo is afgeleid van Parmurbo wat bloemenstad betekent. Het buurland Frans Guyana ligt oostelijk van Suriname. In het zuiden grenst het aan Brazilië. Guyana is het Engelstalige buurland in het westen. Suriname, Frans Guyana en Guyana waren de drie Guyana's. Suriname heette tijdens de koloniale periode ook wel Nederlands Guyana en Guyana was vroeger Brits Guyana. Alleen Frans Guyana staat tot op de dag van vandaag onder het bestuur van moederland Frankrijk.
De oorspronkelijke bewoners van Suriname zijn de Indianen. De drie grote stammen heten: Trio's, Wayana's en de Akoerio's. Kolonialiseringpraktijken van Europese landen hebben Suriname gemaakt tot een multi-etnisch land: een wereld in het klein. Hollanders, Engelsen, Spanjaarden, Portugezen, Chinezen, Hindostanen, Javanen en Afro Surinamers reiken elkaar de hand. De Afro Surinamers zijn de nazaten van de slaven. De slavernij is in 1863 afgeschaft.
De eerste Europeanen, die de kust van Guyana zagen waren Alonso de Hojeda en zijn mannen. Tijdens de tweede tocht van Columbus voerde Alonso de Hojeda het bevel over een van de schepen. In 1499 maakte Alonso de Hojeda zelfstandig een verkenningstocht langs de noord-oostkust van Zuid-Amerika. Onder zijn manschappen was de Italiaanse handelaar Amerigo Vespucci. Zijn reisverslagen noemde hij Mundus Novus wat Nieuwe Wereld betekent. In 1651 stichtte de Engelse gouverneur, Francis Willoughby, een kolonie aan de Surinamerivier. Binnen korte tijd werd in Suriname een groot aantal plantages aangelegd, waar slaven het werk deden. In 1667 werden de Engelsen verdreven door de Zeeuw Abraham Crijnssen. Hij werd niet alleen gezonden door de Staten van Zeeland om Suriname te veroveren op de Engelsen, maar ook voor Guyana en het Caraïbisch gebied. De Engelsen had bij Paramaribo een fort. Na de overwinning van Abraham Crijnssen werd het fort omgedoopt tot 'Fort Zeelandia' en gaf Paramaribo de naam 'Nieuw Middelburg'. Deze nieuwe naam heeft maar zeer kort bestaan. Het wapen van Suriname
Twee Indianen - de oorspronkelijke bewoners van Suriname - houden een schild vast. Het schild is verdeeld in twee helften. Op de linkerhelft is een zeilschip gepositioneerd. Het symboliseert de geschiedenis van Suriname, van de slaven die vanuit Afrika naar Suriname werden vervoerd. Op de rechterhelft van het schild staat een palmboom. Dit staat zowel voor het heden als voor de gerechtigheid. De diamant in het midden symboliseert een hart. In de diamant staat een vijfpuntige ster. Dit staat voor de vijf continenten waar de voorouders van de inwoners van Suriname vandaan kwamen. Het motto 'Justitia Pietas Fides' betekent 'Gerechtigheid Vertrouwen Loyaliteit'. De vlag van Suriname Wij schrijven 1962. De lagere school van Baki. De schoolbel ging precies om acht uur 's morgens. Alle kinderen liepen plichtsgetrouw naar het schoolplein waar de vlaggenmasten stonden. Dan werd de vlag met de vijf sterren gehesen. Het nationaal volkslied werd uit volle borst gezongen. Eerst de Nederlandse versie "God zij met ons Suriname... en dan "Opo kondréman un opo". Jammer dat het nu niet meer gedaan wordt. Anders hadden de kinderen ook het 'Ana Suriname siji' gezongen - de Javaanse versie van het nationaal volkslied. Het zou leuk zijn als de schoolkinderen van vroeger die nu volwassenen naar Baki terugreizen en het gaan zingen. De eerste vlag van Suriname is wit en opgesierd met een ellips met vijf sterren in vijf verschillende kleuren die de vijf grote bevolkingsgroepen vertegenwoordigen. Suriname heeft sinds de onafhankelijkheid een andere vlag.
De huidige vlag - sinds de onafhankelijkheid op 25 november 1975 - heeft groene en witte banen aan de boven en onderkant. De middenbaan is rood en daarin een gele vijfpuntige ster gepositioneerd. De verhoudingen van de grootte van de banen zijn respectievelijk 2:1:4. De ster is bepalend voor de correcte positie van de vlag: een punt naar boven en twee punten naar beneden. De rode baan symboliseert vooruitgang en de strijd voor beter leven. De witte banen staan voor vrijheid en gerechtigheid. De groene banen symboliseren de vruchtbaarheid van de Surinaamse grond. De gele ster (gouden ster) staat voor de veelbelovende gouden toekomst van Suriname.
De vlag van Suriname van 29 december 1954 tot 25 november 1975. De vijf sterren symboliseren de vijf grootste bevolkingsgroepen in een ellips die voor verbondenheid staat.
De vlag van Suriname (niet officieel), waarschijnlijk vanaf begin 18e eeuw. De Nederlandse vlag met op de witte baan het wapen van Suriname. De verhouding lengte en breedte is 2:3. De talen van Suriname In Suriname met 435.000 inwoners (1995) worden meer dan vijftien talen gesproken. Naast het Surinaams-Nederlands, het Sranantongo, het Sarnami (Hindoestaans) en het Surinaams-Javaans worden ook het Akurio, het Arowaks en het Aukaaans gesproken. De andere talen zijn: Chinese (Hakka), Engels, Guyanees, Calinja, Kwinti, Saramaccaans, Trio, Warao en het Wayana. Het Arowaks, Kalina, Wayana en Trio zijn Indianentalen. De bosnegers, afstammelingen van de weggelopen slaven, kennen vier talen: het Saramaccaans, het Matuwari, en Ndyuka en het Paramaccaans. Het Saramaccaans en het Matuwari hebben veel Portugese elementen. De oorsprong hiervan moet worden gezocht in het Pidgin-Portugees. Deze taal werd gesproken in de 17e eeuw op de Afrikaanse westkust. Het Ndyuka en het Paramaccaans zijn gebaseerd op het Engels. Zo ook het Sranantongo. Het nationaal volkslied van Suriname Tot het jaar 1998 was er nog geen Javaanse tekst geschreven voor het nationale volkslied van Suriname. Uit volle borst wordt er 'God zij met ons Suriname' gezongen. In het Surinaams, het Sranantongo, heet het nationale volkslied 'Opo kondreman un opo'. De Javaanse tekst, zoals die hier onder is weergegeven, is (nog) niet officieel. 'Ana Suriname siji' betekent 'Er is één Suriname'. Daarmee wordt niet alleen het land zelf, maar ook dat er maar één Surinaams volk is, een heel grote familie die in dat ene land Suriname woont. Alle volkeren - samen met de Inheemsen (Indianen), de oorspronkelijke bewoners van Suriname - waarvan hun voorouders uit verschillende delen van de wereld zijn gekomen, vormen tezamen een geweldige multiculturele samenleving in het heerlijke land Suriname. Suriname is zoals de journalisten dat verwoorden: De Kleine Verenigde Naties. De Javaanse tekst is geschreven ter gelegenheid van de Herdenking en Viering van 108 jaar Javaanse immigratie, die in Rotterdam werd gehouden. Voor het eerst sinds het bestaan van het Surinaamse volkslied konden landgenoten het nationale hymne in het Javaans zingen. Een primeur die helaas niet in Suriname heeft plaatsgevonden, maar ver daarbuiten, namelijk in Rotterdam. Toch mogen alle Javanen, in het verre moederland niet treuren, want waar de Javaanse Surinamer zich ook bevindt, diepinnig in het hart, draagt hij of zij het moederland Suriname overal met zich mee. Het nationaal volkslied van
de Republiek Suriname
in de Javaanse taal - 'Ana Suriname Siji' - is in 1998 geschreven voor de gehele Surinaamse
gemeenschap door Reinier Kromopawiro. De eerste uitvoering
op CD-AUDIO en CD-VIDEO is gezongen door Indah Onny en geproduceerd door
Pasta Musika Solo.
Ana Suriname
siji Awaké dhéwé
rumangsa Officiële
tekst in het Nederlands Officiële
tekst in het Sranan Tongo |